Tosaíonn sé ar fad leis an braiteoir. Murab ionann agus an teirmiméadar líonta leachtach agus an teirmiméadar dé-mhiotail, tá braiteoir ag teastáil ó theirmiméadar digiteach.
Táirgeann na braiteoirí seo go léir athrú voltais, srutha nó friotaíochta nuair a bhíonn athrú teochta ann. Is comharthaí “analógacha” iad seo i gcomparáid le comharthaí digiteacha. Is féidir iad a úsáid chun léamh teochta a ghlacadh sa bhéal, sa rectum, nó sa armpit.
Oibríonn teirmiméadair leictreonacha ar bhealach iomlán difriúil ó na cinn mheicniúla a úsáideann línte mearcair nó leideanna sníomh. Tá siad bunaithe ar an smaoineamh go n-athraíonn friotaíocht píosa miotail (an éascaíocht a shreabhann leictreachas tríd) de réir mar a athraíonn an teocht. De réir mar a éiríonn miotail níos teo, creathadh adaimh níos mó laistigh díobh, tá sé níos deacra don leictreachas sreabhadh, agus méadaíonn an fhriotaíocht. Mar an gcéanna, de réir mar a fhuaraíonn miotail, bogann na leictreoin níos saoire agus téann an fhriotaíocht síos.
Seo thíos ár teirmiméadar digiteach ardchruinneas a bhfuil an-tóir air le haghaidh tagartha duit:
