বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তথ্য অনুসৰি ২০২৪ চনৰ পৰা ২০২৫ চনৰ ভিতৰত বিশ্বজুৰি মিজিলছ ৰোগীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে আৰু বহু দেশত অভিলেখ সৃষ্টি হৈছে। শেহতীয়া বছৰবোৰত এই প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ দ্ৰুত বিস্তাৰ আৰু ব্যাপক প্ৰভাৱে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত যথেষ্ট চিন্তাৰ সৃষ্টি কৰিছে। টিকাকৰণৰ জৰিয়তে মিজিলছ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায় যদিও ইয়াৰ উচ্চ সংক্ৰমণৰ হাৰ আৰু সম্ভাৱ্য জটিলতাই ইয়াক জনস্বাস্থ্যৰ বাবে এক ডাঙৰ ভাবুকি কৰি তুলিছে। প্ৰতিৰোধৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ আগতে এই 'পুৰণি ৰোগ'ৰ মূল কথাবোৰ পুনৰ চোৱা যাওক।
মিজিলছ: ক্লিনিকেল প্ৰেজেণ্টেচন আৰু ৰোগৰ অগ্ৰগতি
এক অতি সংক্ৰামক তীব্ৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগ দ্বাৰা হোৱা মিজিলছ ভাইৰাছৰ ৷ ই বিয়পে । সংক্ৰামক টোপালৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শ বা বায়ুমণ্ডলৰ সংক্ৰমণৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত ব্যক্তিয়ে উশাহ লোৱা, কাহ বা হাঁচি মাৰিলে লক্ষণসমূহ সাধাৰণতে চাৰিটা পৰ্যায়ৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি যায় :
1. ইনকিউবেচন পিৰিয়ড (৭–১৪ দিন) ভাইৰাছটোৱে নিৰৱে প্ৰতিলিপিকৰণ কৰে আৰু কোনো স্পষ্ট লক্ষণ দেখা নাযায়। শৰীৰত ৭–১৪ দিন (সাধাৰণতে প্ৰায় ১০ দিন) ✅ সংক্ৰামকতা : আক্ৰান্ত ব্যক্তিজন ফোহা ওলোৱাৰ ৪ দিন আগতে অতি সংক্ৰামক হৈ পৰে আৰু ৪ দিন পিছলৈকে তেনেকৈয়ে থাকে.
